Odlučujući pokretač za naš tehnološki napredak bio je izum parne mašine. Od njenog prvog primitivnog primjerka 1690. godine, pa do prvog ljudskog koraka na Mjesecu je prošlo tek 279 godina. Parna mašina je omogućila našu industrijsku i tehnološku revoluciju. Upravo zbog toga je začuđujuće zašto stari Rimljani nisu uspjeli pokrenuti i ubrzati tu industrijsku i tehnološku revoluciju.

Pretpostavimo da su Rimljanu tu spravu isprva upotrebljavali kao luksuznu igračku i da im je trebalo troduplo više vremena za usavršavanje: najkasnije u doba drugog i trećeg stoljeća boravka Slavena u Bosni (700 - 800-te godine) čovjek je mogao sletjeti na Mjesec.

Ali, Herov izum su u antici ignorirali, iako su Rimljani važili kao dalekovidni inžnjeri koji su izume drugih nacija sistematski provjeravali, pregledavali i usavršavali. Dali su onda tako značajan izum zapostavili jer su imali dovoljno radne snage, tj. dovoljno robova? Ili uzmimo kao primjer i drugi genijalni izum starih Rimljanja: beton. Takođe i on je zaboravljen (mada, za razliku od parne mašine, ipak korišten).

Oko 400-te godine počeo je raspad Zapadnog Rimskog Carstva. No Istočno Rimsko Carstvo postojalo je još slijedećih 1000 godina. Oba izuma su mogli Bizantijci da održe i usavrše. Ali, zbog čega to nisu? Šta je razlog da takvi izumi, iako nadaleko poznati, se "zaborave"? Zbog čega je James Parker morao 1796. godine ponovo da "izmisli" beton?